روز نگاشت ۲۹ دی

     سلام . این بار فکر کنم با معرفی بهتر می‌تونیم پیش بریم. معرفی خودم به خودم و هر کسی که دوست داره بخونه.

     من متین هستم ؛ سالهاست دارم مسیر مشهد به قم و بلعکس رو طی می کنم. سال‌هایی که بعد از ۱۴۰۱ به وجود آمدند. دنیای اطرافم همواره پر بوده از کوپه های ۲ متر در ۲ متر قطار و همسفر هایی که فرصت آشنایی ۱۳ ساعته باهاشون فراهم می‌شود. 

     زندگی هم همین شکلیه ؛ سالها در شهر و خونه های گوناگون ولی یک شکل سپری می‌شه و انسان هایی که در این سفر زندگی دورانی رو با تو همسفر می‌شوند‌

     از این حرف ها که بگذریم ، صد هزاران اتوبوس فدای یک تار موی قطار . امروز از ساعت ۱۴ تا ساعت ۲۰ فقطططط خوابیدم (البته به استثنای نماز) ؛ بهترین اتوبوس ایران هم چنین امکانات و قابلیت رو نداره. 

     انتظار داشتم کسی باهام تماس بگیره و پیگیر تأخیر یک روزه من از شروع ترم جدید بشود ولی باید سرود alone  بانو بیلی آیلیش رو برای خودم بسرایم ؛ البته تا قبل از ساعت ۲۰ که حسین باهام تماس گرفت و پرس و جوی علت تأخیرم شد.

     اندر احوالات وبلاگ در تفکرم ؛ فکر کنم بهتره اسمش رو عوض کنم ؛ محتوا چطور...

 

    عکسی از من ، کوپه و چمدان که یکیمون توی تصویر نیوفتاده ( من )